Bedenk....het is maar school, een werktuig, gereedschap, geen doel !
Welkom op de digitale klas van de onder-en bovenbouw Geschiedenis op Eigenwijs. Hier dumpen we alles waar de les ons brengt. Je bent waarschijnlijk op deze site terechtgekomen via de ELO op magister. Daar staat nog meer beeldmateriaal en extra informatie bij dit vak. Deze pagina kan langzaam zijn. Onthaast!
Tuesday, December 11, 2012
Monday, December 10, 2012
Verkiezingen in Amerika.
Aangezien het een ingewikkeld verhaal is en er wel eens vragen over komen, probeer ik hier iets er over uit te leggen. De VS kent een systeem waarin het lijkt alsof er maar twee partijen zijn. Dit is niet helemaal waar, maar omdat er aan het eind van de rit maar twee echt grote blokken overieind blijven, sneeuwt de rest onder. De verkiezing door de kiesmannen gaat in de meeste staten volgens het principe First past the post. Dat wil zeggen dat degene die in een bepaalde staat de meeste stemmen haalt, alle kiesmannen van die staat in zich verenigt. Wint een kandidaat in een staat, dan krijgt hij alle zetels, ook die van de andere kandidaten, want die hebben immers verloren. Men kent in Amerika geen evenredige vertegenwoordiging zoals in Nederland. Bovendien hebben de staten allemaal een andere hoeveelheid kiesmannen, waardoor het mogelijk is dat degenen met de meeste stemmen toch niet de president wordt, maar degene die wint in de staten ( en dat kunnen dunbevolkte gebieden met veel afgevaardigden zijn en andersom) met de grootste aantallen kiesmannen/zetels. Go figure.
Daarnaast is het eigenlijk niet zo heel erg belangrijk wie er president wordt in de VS. De macht ligt op een heel andere plek. De Amerikaanse Senaat vormt samen met het Amerikaans Huis van Afgevaardigden het Amerikaanse Congres, de wetgevende macht binnen de federale overheid van de VS. Dat betekent dat er net als bij ons een tweekamerstelsel is met een wetgevende macht en een controlerende macht. En hier ligt niet altijd de meerderheid bij de partij wiens kandidaat president is geworden.
De president kan niet zelfstandig wetten inbrengen, dat doet zijn "club" in het lagerhuis, het Huis van afgevaardigden. De senaat kan dit vervolgens blokkeren. In het Huis kan een wet al struikelen als de tegenstander de meerderheid in dat orgaan heeft, en anders struikelt het wel in de Senaat. Als binnen het Congres niet wordt samengewerkt door het Huis en de Senaat, komt er geen verandering, geen wet, van de grond. De president is het uithangbord van het Congres, van de VS. Maar hij moet van goeden huize komen wil hij invloed hebben op deze ingewikkelde machtsstrijd die al vanaf 1789 bestaat. Alleen een zeer goede diplomaat kan proberen de partijen met elkaar om de tafel te krijgen, of anders de sfeer in het land een bepaalde kant op te sturen voor de volgende verkiezingen.
Er zijn dus wel degelijk meer partijen in de VS buiten republikeinen en democraten. Maar ze hebben geen miljard dollar om een campagne te voeren, als ze in de voorverkiezingen de kiesdrempel niet halen, gaat al hun politieke winst naar de grootste, en dat zijn dan traditioneel de democraten of de republikeinen.
Amerika lijkt een heel erg modern land. Maar eigenlijk valt dat wel mee. De gemiddelde amerikaan houdt niet van de overheid. Veel overheidsprojecten, zoals infrastructuur of het herzien van bepaalde wetgeving (denk aan gezondheidszorg of de zeer verouderde kieswet) heeft geen prioriteit. Dit merk je ook als je door het land reist. Wegen en spoorwegen zijn erg antiek, electriciteit ligt overal nog boven de grond, huizenbouw en projectontwikkeling is een zuiver particuliere aangelegenheid. En gebeurt dus alleen op plekken waar het winstgevend is. De meeste gebieden zijn onderontwikkeld hierdoor, maar niemand heeft daar echt aandacht voor. Des te vreemder is de emotie die gepaard gaat met het kiezen van een nieuwe president. Je vraagt je af waarom mensen niet net zo hard gaan op de echt belangrijke thema's, het verbeteren van hun leefomgeving en hun economische uitgangspositie....
Daarnaast is het eigenlijk niet zo heel erg belangrijk wie er president wordt in de VS. De macht ligt op een heel andere plek. De Amerikaanse Senaat vormt samen met het Amerikaans Huis van Afgevaardigden het Amerikaanse Congres, de wetgevende macht binnen de federale overheid van de VS. Dat betekent dat er net als bij ons een tweekamerstelsel is met een wetgevende macht en een controlerende macht. En hier ligt niet altijd de meerderheid bij de partij wiens kandidaat president is geworden.
De president kan niet zelfstandig wetten inbrengen, dat doet zijn "club" in het lagerhuis, het Huis van afgevaardigden. De senaat kan dit vervolgens blokkeren. In het Huis kan een wet al struikelen als de tegenstander de meerderheid in dat orgaan heeft, en anders struikelt het wel in de Senaat. Als binnen het Congres niet wordt samengewerkt door het Huis en de Senaat, komt er geen verandering, geen wet, van de grond. De president is het uithangbord van het Congres, van de VS. Maar hij moet van goeden huize komen wil hij invloed hebben op deze ingewikkelde machtsstrijd die al vanaf 1789 bestaat. Alleen een zeer goede diplomaat kan proberen de partijen met elkaar om de tafel te krijgen, of anders de sfeer in het land een bepaalde kant op te sturen voor de volgende verkiezingen.
Er zijn dus wel degelijk meer partijen in de VS buiten republikeinen en democraten. Maar ze hebben geen miljard dollar om een campagne te voeren, als ze in de voorverkiezingen de kiesdrempel niet halen, gaat al hun politieke winst naar de grootste, en dat zijn dan traditioneel de democraten of de republikeinen.
Amerika lijkt een heel erg modern land. Maar eigenlijk valt dat wel mee. De gemiddelde amerikaan houdt niet van de overheid. Veel overheidsprojecten, zoals infrastructuur of het herzien van bepaalde wetgeving (denk aan gezondheidszorg of de zeer verouderde kieswet) heeft geen prioriteit. Dit merk je ook als je door het land reist. Wegen en spoorwegen zijn erg antiek, electriciteit ligt overal nog boven de grond, huizenbouw en projectontwikkeling is een zuiver particuliere aangelegenheid. En gebeurt dus alleen op plekken waar het winstgevend is. De meeste gebieden zijn onderontwikkeld hierdoor, maar niemand heeft daar echt aandacht voor. Des te vreemder is de emotie die gepaard gaat met het kiezen van een nieuwe president. Je vraagt je af waarom mensen niet net zo hard gaan op de echt belangrijke thema's, het verbeteren van hun leefomgeving en hun economische uitgangspositie....
Monday, November 5, 2012
Guy Fawkes and the Gunpowder Plot
Geschiedenisles: Bonfire night. Guy Fawkes was "the only man ever to enter Parliament with honorable intentions"...
Vandaag, als er voor de bühne een Nederlands kabinet wordt beëdigd, twee keer zelfs omdat de RVD hoopte het even snel te doen voordat de camera's op hare majesteit waren ingezoomd (want leuk zal ze deze bijrol niet meer vinden), herdenkt (viert) Engeland de mislukte katholieke aanslag op de protestantse koning en het Britse parlement in 1605. Ze vieren officieel dat het mislukt is, door poppen met de beeltenis van Guy Fawkes te verbranden op enorme brandstapels, maar in sommige delen van het land wordt Guy Fawkes ook vereerd, for being the only man ever to enter parliament with honorable intentions.
Vandaag, als er voor de bühne een Nederlands kabinet wordt beëdigd, twee keer zelfs omdat de RVD hoopte het even snel te doen voordat de camera's op hare majesteit waren ingezoomd (want leuk zal ze deze bijrol niet meer vinden), herdenkt (viert) Engeland de mislukte katholieke aanslag op de protestantse koning en het Britse parlement in 1605. Ze vieren officieel dat het mislukt is, door poppen met de beeltenis van Guy Fawkes te verbranden op enorme brandstapels, maar in sommige delen van het land wordt Guy Fawkes ook vereerd, for being the only man ever to enter parliament with honorable intentions.
Monday, August 27, 2012
Staatsinrichting! Here we go!
Jullie moeten er hoe dan ook aan geloven!
Of je nu wel of niet gaat stemmen.
Of je nu wel of niet mag stemmen.
We gaan kijken naar het ontstaan van en het beeld van de politiek in dit land.
Waarom? Omdat het moet.
Maar ook omdat, ook al interesseert het je geen fluit, je er altijd mee te maken krijgt.
We gaan zien op welke niveaus je er namelijk wel invloed op hebt.
We gaan zien waarom het allemaal geregeld is, zoals het nu in dit land geregeld is.
Waarom er nooit een meerderheid ergens voor is en altijd coalities moeten worden worden gevormd. En wat een coalitie is.
Maar eerst gaan we kijken naar de aanstaande verkiezingen.
Die zijn op 12 september.
Dusss .... Een klein experiment!
jongerenkieswijzer.nl
welkepartijpastbijmij.nl
stemwijzer.nl
Doe ze alle drie. Wat gebeurt er? Waarom gebeurt dat?
Leer vragen te stellen.
Neem nooit genoegen met de eerste uitleg!
Misschien maak je het zo toch nog allemaal wat interessanter!
Of je nu wel of niet gaat stemmen.
Of je nu wel of niet mag stemmen.
We gaan kijken naar het ontstaan van en het beeld van de politiek in dit land.
Waarom? Omdat het moet.
Maar ook omdat, ook al interesseert het je geen fluit, je er altijd mee te maken krijgt.
We gaan zien op welke niveaus je er namelijk wel invloed op hebt.
We gaan zien waarom het allemaal geregeld is, zoals het nu in dit land geregeld is.
Waarom er nooit een meerderheid ergens voor is en altijd coalities moeten worden worden gevormd. En wat een coalitie is.
Maar eerst gaan we kijken naar de aanstaande verkiezingen.
Die zijn op 12 september.Dusss .... Een klein experiment!
jongerenkieswijzer.nl
welkepartijpastbijmij.nl
stemwijzer.nl
Doe ze alle drie. Wat gebeurt er? Waarom gebeurt dat?
Leer vragen te stellen.
Neem nooit genoegen met de eerste uitleg!
Misschien maak je het zo toch nog allemaal wat interessanter!
Thursday, August 23, 2012
Monday, August 20, 2012
Monday, June 11, 2012
België en waarom je beter geen grappen kunt maken....
België is drietalig: vlaams, waals en duits zijn de voertalen. België is een jong land, ontstaan tijdens de Belgische revolutie waarin het zich afsplitste van Nederland. Willem I was in de ogen van de zuiderlingen een despoot die meer ophad met het protestantse noordelijk deel van Nederland dan met het overwegend katholieke zuiden....
Als er al geïnvesteerd werd in industrialisatie of infrastructuur en dan met name in kanalen en waterwegen (de havens) dan gebeurde dat nooit onder de rook van Antwerpen en zuidelijker. Maar ze betaalden wel allemaal mee aan de staatsschuld en zo werd het zuiden letterlijk leeg-gebloed. Dit waren de zuidelijke gebieden na verloop van tijd goed zat en er braken regionale "nationalistische" rellen uit. De aanleiding kon werkelijk van alles zijn, in dit geval een opvoering van een patriottische opera.
Uiteraard probeerde Willem dit allemaal te voorkomen, door hard in te grijpen maar na een korte hevige oorlog van ongeveer vier dagen werd er een voorlopig bewind geïnstalleerd, dat vanuit Brussel het land zou gaan aansturen. Het bleef daarna namelijk nog lang onrustig in het land, want er was veel onenigheid over de koers die men moest gaan varen.
Dat België een jong land is
dat worstelt met haar identiteit kun je zien aan de vaak absurde en
overdreven monumenten die men bouwt in zo'n situatie. Dit zie je overigens niet alleen in
België maar ook in Duitsland en Italië, en bij gelegenheid ook in ons land.
Monumenten die al vanaf 10 kilometer afstand te zien zijn, zijn geen uitzondering. Het Koning Albert monument is er één van zes verdiepingen en het IJzermonument in Diksmuide is zelfs tien verdiepingen hoog. Daar valt het vuurtorentje in Egmond (dat min of meer opgedragen is aan de helden van de oorlog over de afscheiding van België) wel een beetje bij weg, maar ook in Nederland zijn er genoeg monumenten die aan de periode na Napoleon herinneren.
In ieder geval hebben wij hier de twijfelachtige eer om de meest absurde oorlogsheld uit die tijd te vereren, commandant Jan van Speyk, van de vuurtoren uit Egmond. Hij offerde zichzelf en een schip op om uit Belgische handen te blijven, helaas vond hij het nodig om van de 31 bemanningsleden er 28 mee naar de bodem van de zee te nemen, alsook een onbekend aantal Antwerpenaren die op het punt stonden om het schip te enteren. Dit was in de ogen van de Nederlandse overheid een heldendaad, in de ogen van de families die achterbleven zonder vader of zoon gewoon moord. Van Speyk had namelijk helemaal niemand gewaarschuwd...
Als er al geïnvesteerd werd in industrialisatie of infrastructuur en dan met name in kanalen en waterwegen (de havens) dan gebeurde dat nooit onder de rook van Antwerpen en zuidelijker. Maar ze betaalden wel allemaal mee aan de staatsschuld en zo werd het zuiden letterlijk leeg-gebloed. Dit waren de zuidelijke gebieden na verloop van tijd goed zat en er braken regionale "nationalistische" rellen uit. De aanleiding kon werkelijk van alles zijn, in dit geval een opvoering van een patriottische opera. Uiteraard probeerde Willem dit allemaal te voorkomen, door hard in te grijpen maar na een korte hevige oorlog van ongeveer vier dagen werd er een voorlopig bewind geïnstalleerd, dat vanuit Brussel het land zou gaan aansturen. Het bleef daarna namelijk nog lang onrustig in het land, want er was veel onenigheid over de koers die men moest gaan varen.
Dat België een jong land is
dat worstelt met haar identiteit kun je zien aan de vaak absurde en
overdreven monumenten die men bouwt in zo'n situatie. Dit zie je overigens niet alleen in
België maar ook in Duitsland en Italië, en bij gelegenheid ook in ons land.Monumenten die al vanaf 10 kilometer afstand te zien zijn, zijn geen uitzondering. Het Koning Albert monument is er één van zes verdiepingen en het IJzermonument in Diksmuide is zelfs tien verdiepingen hoog. Daar valt het vuurtorentje in Egmond (dat min of meer opgedragen is aan de helden van de oorlog over de afscheiding van België) wel een beetje bij weg, maar ook in Nederland zijn er genoeg monumenten die aan de periode na Napoleon herinneren.
In ieder geval hebben wij hier de twijfelachtige eer om de meest absurde oorlogsheld uit die tijd te vereren, commandant Jan van Speyk, van de vuurtoren uit Egmond. Hij offerde zichzelf en een schip op om uit Belgische handen te blijven, helaas vond hij het nodig om van de 31 bemanningsleden er 28 mee naar de bodem van de zee te nemen, alsook een onbekend aantal Antwerpenaren die op het punt stonden om het schip te enteren. Dit was in de ogen van de Nederlandse overheid een heldendaad, in de ogen van de families die achterbleven zonder vader of zoon gewoon moord. Van Speyk had namelijk helemaal niemand gewaarschuwd...
Subscribe to:
Posts (Atom)

